VERKIEZING – Kandidaten |
 |
Nelly van der GeestTekst: Quirine Vervloet, in samenwerking met Nelly van der Geest.
Nelly van der Geest studeerde Sociologie aan de Universiteit Utrecht en volgde de opleiding tot docent theater aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht (HKU). Daarna volgde ze een opleiding voor onderwijsmanagement aan de Universiteit van Amsterdam. Sinds 1996 is Nelly van der Geest directeur van het Centrum voor Interculturele Studies aan de HKU. Hier doet ze onderzoek naar interculturele processen in de kunsten. Van der Geest ontwikkelde een vijftal typeringen naar aanleiding van de verschillende visies op interculturaliteit die ze in de kunst tegenkwam. Omdat het geheel meer is dan de som der delen, pleit Nelly van der Geest voor samenwerking van mensen vanuit deze verschillende visies.
In haar werkzaamheden is ontwikkeling van talent en artistiek leiderschap in context van diversiteit zowel een thema als een drijfveer. Culturele diversiteit kan worden ingezet om artistieke vernieuwing te bewerkstelligen door middel van creatief partnerschap en cultureel ondernemerschap. Haar zorg voor een zinvolle omgang met diversiteit en interculturaliteit manifesteert zich daarnaast in de initiatie van diverse projecten op het gebied van diversiteit binnen de HKU. Ze ontwikkelt bijvoorbeeld in samenwerking met en voor VMBO jongeren een ‘kunstpedagogiek van empowerment’.
Cultureel burgerschap vervult niet alleen een professionele rol, maar is ook een persoonlijke invulling van je levensloop. Het milieu waaruit ze afkomstig is, was niet erg cultuurminnend: de eerste en enige film die Van der Geest op initiatief van haar ouders zag was Alleman van Bert Haanstra. Ze is door het CJP aan theater verslingerd geraakt. Daarom is ze optimistisch over de kansen voor ambitieuze jongeren om via school of eigenzinnige trajecten met kunst en cultuur in aanraking te komen, ook als dat niet vanzelfsprekend is. Zo kunnen zij via kunst en cultuur zelf stem geven aan wat zij te zeggen hebben.
Nelly van der Geest werd genomineerd door Kitty Zijlmans.
|